این حدیث از حضرتِ صادق بود
آن که بهرِ رهبری لایق بود
آن که بهرِ رهبری لایق بود
و آن که دینِ حق از او رونق گرفت
آن که بر مسند نشست و حق گرفت
آن که بر مسند نشست و حق گرفت
گفت: مؤمن را برادر، مؤمن است
مؤمنان را یار و یاور، مؤمن است
مؤمنان را یار و یاور، مؤمن است
مؤمنان را مؤمنان چشم و دلاند
چون همه از یک سرشت و یک گلاند
چون همه از یک سرشت و یک گلاند
نه به کس ظلم و عداوت میکنند
نه تفاخر، نه شقاوت میکنند
نه تفاخر، نه شقاوت میکنند
وعده و پیمانشان باشد به جا
شرم دارند از دورویی و ریا
شرم دارند از دورویی و ریا
این بود دستورِ اسلام و امام
تا به جا آرند مردم، خاص و عام
تا به جا آرند مردم، خاص و عام
مؤمنان گر پند او دارند گوش
از شرابِ عافیت سازند نوش
از شرابِ عافیت سازند نوش
از زبانِ صادقِ آلِ رسول
همچو مسعود این نصیحت کن قبول
همچو مسعود این نصیحت کن قبول
معنی شعر
این شعر، حدیثی از امام جعفر صادق را بیان میکند و بر اصل برادری و همبستگی میان مؤمنان تأکید دارد. شاعر میگوید مؤمنان نسبت به یکدیگر همچون برادر، یاور و پشتیباناند و از آنجا که همگی از یک حقیقت و سرشت آفریده شدهاند، نباید به یکدیگر ستم کنند یا گرفتار تکبر، دشمنی، دورویی و ریا شوند.
وفاداری به عهد، صداقت، یاریرساندن به دیگران و دوری از صفات ناپسند، از ویژگیهای جامعه ایمانی است. هر کس این سفارشها را به کار بندد، از آرامش، سلامت و برکت در زندگی بهرهمند خواهد شد.
وفاداری به عهد، صداقت، یاریرساندن به دیگران و دوری از صفات ناپسند، از ویژگیهای جامعه ایمانی است. هر کس این سفارشها را به کار بندد، از آرامش، سلامت و برکت در زندگی بهرهمند خواهد شد.
پیشنهادی