قدر محبت

این شعر دعوتی است صمیمانه به قدرشناسی از محبت و همراهی. شاعر با تکرار کلمه «بیا» و زبانی ساده، خواننده را به همدلی، عشق، صداقت و شادی فرا می‌خواند. او می‌گوید که جهان با کسی الفت ندارد و چون عمر کوتاه است، باید با یکدیگر در صداقت و مودت زیستن را آموخت. شاعر تأکید دارد که زندگی بدون محبت تلخ است و باید قدر این نعمت را دانست و در هماهنگی با هم به سر بریم.