مِهرِ علی(ع) (حدیث ششم)

این شعر حدیثی را از زبان محمد خطاب به امام علی بیان می‌کند. مضمون آن این است که اگر انسانی عمری طولانی همچون نوح داشته باشد، سراسر عمر خود را به عبادت بپردازد، ثروت فراوان در راه خدا انفاق کند، بارها حج به جا آورد و حتی در راه خدا شهید شود، اما از محبت و ولایت حضرت علی(ع) بی‌بهره باشد، عبادت او به کمال مطلوب نخواهد رسید.

شاعر با استناد به این روایت، جایگاه والای محبت اهل‌بیت(ع) را در کنار عبادت و بندگی خداوند بیان می‌کند و در پایان نیز آرزو می‌کند که همواره از پیروان و دوستداران حضرت علی(ع) باشد.